Vandaag stond de eerste competitiewedstrijd van het nieuwe jaar op het programma, uit tegen Avanti. Opvallend was de aanwezigheid naast, maar de afwezigheid op het veld van Jan Aarts. Hij was geveld door een kuitblessure maar zijn spraakvermogen bleef onaangetast. Met William van B, Wil en Ton vormde hij voor rust voor een goed bezette bank. Thuis was het tegen de ploeg uit Schijndel in een spectaculair 5 - 5 gelijkspel geëindigd. We konden onze borst nat maken.
Het was kouder dan het leek op het hobbelige veld in Schijndel en we hadden grote moeite om in ons spel te komen. Het liep voor geen meter maar gelukkig gold dat ook voor de tegenstander. De weinige toeschouwers moeten er pijn van aan de ogen hebben gekregen.
Van het voetbal in de eerste helft kan ik me weinig meer voor de geest halen. Wat bij is gebleven, is een discussie met de leidsman over een handsbal van Jurgen die hij vanuit zijn positie nooit kon waarnemen. "Hij had ‘m niet klemvast" werd er vanaf de Essche bank geroepen. Dat soort van voetbalhumor is één van de redenen waarom we op zaterdagmiddag het veld op gaan. De instelling bij sommige spelers van de tegenpartij was iets anders. Ze gingen tegen de goede man in het zwart tekeer alsof het de finale van de Champions League was. Even later weer zoiets toen de scheids een overtreding op de rand van de zestien over het hoofd zag. Maar ieder mens is nou eenmaal anders zullen we maar denken.
Na rust werd Avanti gevaarlijker. Hun twee spitsen waren snel en moeilijk van de bal te krijgen en wisten elkaar steeds goed te vinden. Daar hadden we achterin moeite mee. Toen Marty zijn directe tegenstander om zijn middel greep en vloerde dachten we allemaal aan ippon of koka. De scheidsrechter legde de bal op de stip en Avanti kwam op een 1 - 0 voorsprong. Even later konden ze die voorsprong bijna verdubbelen toen ik mijn tegenstander uit het oog verloor. Maar daar was onze eigen Stekelenburg (ik bedoel natuurlijk René) om met een geweldige redding een volgende treffer te voorkomen. Met nog 1 minuut te spelen dachten de Schijndelaren dat de buit binnen was. Maar dat liep anders. De ingevallen Wil perste er aan de linkerkant een enorme krachtsinspanning uit. Vanaf de achterlijn kwam de bal bij William van B die ‘m doorspeelde op Henri. Henri behield de rust en schoot met het binnenkantje de gelijkmaker binnen: 1 - 1. In de resterende seconden hoopte Avanti weer op voorsprong te komen maar daar was de tijd tekort voor. Toen de scheidsrechter afblies, konden we tevreden zijn met het ene puntje. En dan de titel van dit verslag, die spreekt natuurlijk voor zich..................
Â
 