Nacompetitie: 
Essche Boys 1

Het jaarlijks terugkerende festijn, de winter barbecue van het vierde had dit weekend weer plaats gevonden. Ook dit jaar stond dit feest weer bol van vlees (veel), vis (1) en vooral.. drank.

 
Om 17.00 werd er gefloten voor begin van het gebeuren en meteen werd er op het scherpst van de snede gespeeld, alle biertjes vonden gewillig hun weg naar binnen en de warme glühwein had geen tijd om af te koelen, zo snel werden de glazen geleegd.

En iedereen was mooi op tijd, dat is met het voetballen zondags wel eens anders.

De achtertuin van Sebastiano was in een ware Braziliaanse favela omgetoverd, maar wel eentje met een vleugje après-ski en een toefje kerst overgoten met een sausje van koning winter zelf.

De vuurkorf werd al snel omsingeld en sterke verhalen wisselde elkaar in rap tempo af. Coach Mark had zijn ukelele meegenomen en begon stoutmoedig ‘Yankee Doodle Went To Town' te zingen. Wij stonden gearmd eromheen en danste dat het een lieve lust was.

Om de achtertuin heen zag je overal mensen ondanks de kou hun ramen openen, om maar een klein beetje mee te pikken van dit akoestisch geheel, we knikten goedkeurend en zonder pardon zette Mark ‘Old MacDonald Had A Farm' in...

De gezelligheid was van een ongekend niveau, een fantastische ambiance, een schitterende apotheose, kortom het was één groot feest....

...En toen kwam het vlees

OOR-LOG!!

Iedereen viel over elkaar heen, gewapend met vorken, vleestangen en kerstservetjes gaf men elkaar geen centimeter ruimte, een veldslag die zijn weerga niet kende, prehistorie in zijn zuiverste vorm. Ik zag Dennis die Koenrades Peek met een natte prei in zijn gezicht sloeg. Geertjan maakte een brute sliding op kniehoogte bij Thijs Martinus die een poging deed een lepel komkommersalade op zijn bord te scheppen en Martijn van Wijk gooide op slinkse wijze een bakje knoflooksaus over het toch al gehavende snoetje van Nils "el animal".

Bij de barbecue aangekomen stond de Heer van het vlees, Wilhelmus vd Langenberg aan het hoofd van de grillplaat. Wij stonden eromheen maar telkens als we maar dreigde een stukje gebraden gnoe of een mals lapje gemarineerde zeeleeuw te pakken had je onherroepelijk een vork in je oog of een vleestang in je nek met de grommende mededeling: MIJIJIJN!!!

Toen na een straf uurtje de rook rondom de barbecue was opgetrokken en de gevolgen van de veldslag zich openbaarde kon je zien dat er na de Langenbergse furie nog precies één mager kippenbilletje, een schaaltje zoute kartoffelsalat en een tweetal lapjes gepeperde ossennek over waren, dat zou niet genoeg zijn voor al die hongerige mensen.

Maar gelukkig was de redding daar! Sebastiano, toverde als een ware goochelaar met een frêle handbeweging een zilveren schaal met genoeg vlees erop om er een Mastodont van te kunnen knutselen.

Gebroederlijk werd deze schaal de grillplaat opgelegd en eerlijk verdeeld over alle aanwezigen voetballers plus aanhang, eind goed al goed.

Ondanks dat dit al een waar avontuur was, haalde het bij lange na niet bij het Bijbelse moment waar we even later getuigen van waren.

Vroeger, en dan bedoel ik ook heel vroeger was er eens een man in lang gewaad die wonderen kon verrichten. Hij genas mensen van hun kwalen, veranderde water in wijn en hij kon over water lopen. Ik zou zeggen lees het allemaal maar na in zijn biografie: Het Nieuwe Testament.

Dit laatste had Bart Voets ook gedaan, en hij was hiervan zo in de ban geraakt dat hij zich als een ware Christus gedroeg. Vol goede moed stap hij nietsvermoedend richting de serre waar de sauzen en brood zich bevonden maar had even (door de alcohol?) niet in de gaten dat er ook nog een vijver tussen lag.

Een luide plons en een natte broek verder lag onze Messias languit over de stoep heen, en wij, behulpzaam als we zijn, konden niet anders dan lachen dat het een lieve lust was. Eerdaags zal er boven ons mooie dorpje net zo'n groot beeld van Bart worden gebouwd als het bekende Christusbeeld in Rio.

Helaas was er ook een klein slachtoffertje gevallen, Norbert de ouwe trouwe goudvisje van familie Aarts was zo geschrokken van deze inval dat hij treurig boven kwam drijven. Hij heeft een staatsbegrafenis gekregen, we zullen hem missen, het was nog zo'n kwiek mannetje.

En zo zwijmelde de avond voort en werden leuke anekdotes bekroond met luid gelach, geniale anagrammen met ferm applaus en serieuze verhalen met luid ontzag. Al met al een waardige afsluiting van een memorabele avond. Omstreeks 03.00uur werd er gefloten voor het einde en kon iedereen met een gerust hart huiswaarts keren. 

En toen kwam the morning after..

 
Zoals mijn trouwe lezersschare wel aan de pielemoos aan kan voelen is er zeker niet gewonnen deze zondagochtend. En bij deze kan ik dat ook meteen bevestigen: er werd wederom verloren, ook deze keer met verve!

Terwijl menig barbecuepoepje de weg naar de zee aan het vinden was door het riool maakten de producenten er een ware voetbalshow van, in onze gedachten dan met een ongeëvenaarde 1-5 als eindstand, inderdaad voor Tongelre.

Maar als klein lichtpuntje toch die ene goal die op naam kwam van John "Borinho" Vorstenbosch na een messcherpe counter uit het boekje. Daar zat al ons talent in verstopt, in die ene minuut, nu maar hopen dat het er de volgende wedstrijd weer wat meer mogen zijn, ik houd hoop!

JvB