Essche Boys 1
Kampioen
4e klasse

De veteranen van Essche Boys waren gistermiddag erg goed bezig tegen Zwaluw VFC. Ze wonnen met maar liefst 6 - 2. Daarbij profiteerden zij optimaal van de hoekschoppen die werden toegekend. Maar liefst vijf van de zes doelpunten volgden direct of indirect na een corner. Telkens was de nemer van de hoekschop dezelfde persoon namelijk Wil den Ouden. De eerste treffer viel al na een paar minuten. Wil slingerde de bal hard en laag het doelgebied in. Er volgde grote paniek in de Vughtse defensie. De bal stuiterde een paar keer heen en weer tussen verdedigers en keeper en verdween ook even over de doellijn. Eigen doelpunt dus. De scheidsrechter had het goed gezien, maar ook de Vughtse grensrechter was zo sportief om met zijn vlag meteen naar het midden te wijzen. Een paar minuten later was er weer een corner. Weer van de rechterkant. Wil bracht de bal in bij de eerste paal waar William van B klaar stond om de bal met het hoofd binnen te werken: 2 - 0. Een minuut of tien later opnieuw een hoekschop vanaf rechts. De inzet van Wil werd in eerste instantie weggewerkt door een Zwaluw-verdediger maar in de rebound legde Wil de bal precies op mijn hoofd en het was weer raak: 3 - 0. Daarna verslapten wij van Essche Boys een beetje en kon Zwaluw er een paar keer uitkomen. Dat leidde tot een tegentreffer. Hun getructe rechterflankspeler genaamd John gaf een afgemeten voorzet. "Duel!!" riep doelman René van Kuik. Die opmerking werd niet helemaal begrepen want de enige speler die een duel aanging was de Vughtse spits die knap inkopte: 3 - 1. Maar het hoogtepunt van de eerste helft, tevens hoogtepunt van het seizoen tot nu toe, moest nog komen. U raadt het al: weer een hoekschop. Dit keer van de linkerkant. "Ha ha vanaf die kant scoren jullie niet uit een corner" zei mijn directe tegenstander. Hij was nog niet uitgesproken of de bal zat er al weer in. Wat er aan vooraf ging was een teken van William van B. Ik weet niet precies wat het teken was maar Wil had het begrepen. Hij legde de bal met uiterste precisie zo'n meter of twee rechts van de penaltystip neer. En daar stond William en die haalde verwoestend in één keer uit. De keeper stond nog wel op de goede plek maar het schot was zo hard dat het via de vingertoppen van de doelman hoog in het dak van het doel vloog.

Na rust werd het steeds kouder en misschien was dat er de oorzaak van dat het spelpeil een beetje inzakte. Ik moest er bij schrijven dat het zeker niet aan Jan Aarts lag die Toon Spooren was komen vervangen. William scoorde de 5 -1 waarbij de Vughtse verdediging aan buitenspel dacht maar de vlag (in eerste instantie) omlaag bleef. Daarna deed Zwaluw nog wat terug. Hoe kan ik dat het beste omschrijven zonder in moeilijkheden te komen? Laten we het er maar op houden dat het zo koud was dat René aan de grond genageld bleef staan. Het laatste doelpunt, de 6 -2, ontstond weer na een hoekschop van Wil. William zette in, de bal bleef hangen en opeens lag-ie voor de voeten van Gerrit die eenvoudig kon scoren. De laatste paar minuten kwam Ad er nog in. Dat was vooral om het publiek te vermaken. Hij was niet helemaal fit en dat was (denk ik) ook de reden waarom hij zijn lange trainingsbroek had aangehouden. Hij strompelde steeds een beetje over het veld rond totdat de bal bij hem in de buurt kwam. Dan gooide hij er iedere keer een onnavolgbare actie uit. Één daarvan leidde bijna nog tot een doelpunt toen hij een mannetje of vier passeerde en de bal panklaar voor het doel bracht. Helaas werd het geen treffer.

Volgende week staat de laatste wedstrijd voor de winterstop op het programma, als Koning Winter of de Goedheiligman tenminste geen roet in het eten gooien.