Artistieke vrijheid
Na een extra weekje rust te hebben gehad mochten de gladiatoren van heren 4 het deze zondag proberen in Geldrop te maken. En zoals verwacht gebeurde dit met verve, er werd met 2 vingers in de neus verloren, met 5-1 nog wel.
Omdat onze Rob wederom met heren 2 mee moest doen stond Geertjan "clean-sheet" van Schijndel onder de lat, laatste keer dat dit zo was had hij op soms onnavolgbare wijze zijn onderbroek schoon weten te houden. Toch stonden we met de rust met 2-0 achter, dit werd bereikt door 2 standaardsituaties waarbij de Geldropse broeders Assimar een grote rol speelden. Bij de eerste goal was het Assimar Schoonis die op reine wijze een nette corner nam, hij gooide m voor onze goal en zijn broer Assimar Rakis kopte de bal feilloos binnen. De tweede goal was een vrije trap die versierd werd door Assimar Schoonis en door Assimar Rakis van een meter of 30 onhoudbaar binnen geschoten werd. We hadden er nog wel zoveel van verwacht, alle voortekenen waren positief: Willem vd Langenberg was zo fanatiek dat ie er op de A2 al kort op zat en Sebastiano was in de kantine zo scherp dat je in je vingers sneed als je m een hand gaf.. helaas mocht het allemaal niet baten. Als geslagen honden zaten we in de kleedkamer, huilend en treurend, als droevige puppy's, pruillipjes alom, in en in bedroefd.. nee dat lieg ik, eigenlijk was er niemand die het ook maar iets interesseerde en men maakte zich drukker of hoeveel we na de wedstrijd zouden lappen, en tja.... Zo hoor ik het ook graag! Voetballen is geweldig, alleen jammer dat er dan ook gevoetbald moet worden tussen het bier door. Het recept van de tweede helft veranderde niet veel, alleen veranderen we het theelepeltje cayennepeper voor een halve kilo sukadelappen, en het hielp! We waren nu al 2 keer over de middenlijn gekomen, maar Geldrop scoorde: 3-0 We kregen een dronken bruin vermoeden dat we waarschijnlijk niet als winnaar van het veld af zouden gaan stappen. Maar toch zouden we een goaltje meepikken: nieuwe aankoop Dennis loste een zondagsschot die aan alles en iedereen voorbij ging, de eer was gered! Geldrop scoorde daarna nog een tweetal keren waardoor de 5-1 eindstand op het scorebord werd gezet, al met al een flink verlies, maar wij als technisch vernuftige voetballers zijn het ook niet gewend om op een groen Perzisch tapijt te spelen. Met dit in gedachten stonden we naderhand toch nog redelijk fier dancing cheek-to-cheek onder de welverdiende douche.  John van Beek
Artikel: 916
|


 