Essche Boys 1
Kampioen
4e klasse

Tsja..

Bij het horen van de uitslag ziet eenieder natuurlijk al van ver aankomen dat het verslag weer ouderwets niet over het voetbal zal gaan. Daar wil ik deze keer echter een uitjohndering op maken, here we go!

Een jolige heenrit bracht ons in het natte Eindhoven waar het kunstgras op natuurlijke wijze al de juiste vochtigheid had bereikt, precies zoals wij het graag hebben, stilistische voetballers dat we zijn.

Der grüber had de beschikking over maarliefst 12 man, eigenlijk 13 maar de heer Koenrades Peek vond dat hij wel een schoonheidsslaapje had verdiend, en wanneer je hem aankijkt op een gemiddelde zondagochtend (stel je clown Bassie voor die al ruim een week niet gescheten heeft) konden wij dat dan ook alleen maar beamen.

Je kon de afgelopen week de krant niet openslaan of er stond wel een stukje in over de laatste aankoop van heren 4: Dennis die de overstap gemaakt heeft van de selectie naar het vlaggenschip van Essche Boys, hij kreeg ook gelijk een basisplaats toebedeeld: voorin samen met de van een blessure teruggekeerde Nick.

Ook de hamstringetjes van Geertjan bleken weer helemaal hersteld te zijn, dus hij mocht meteen vanaf het begin aan meedoen.

Wat kon er nu nog misgaan hoor ik jullie denken?

Nou, niet veel!

Maar het stond met de rust al wel 3-0 voor de thuisploeg, gemaakt door het niet af te stoppen binnentrio, de gebroeders Lon: (André, Nandro en Bal). Het Woenselse publiek maakte er een feestje van op de tribunes en zongen en dansten op de zoete klanken van de ‘asgemaarvanhuisaf band'.

Over den eerste helft was niet veel bijzonders te melden, alleen een prachtige aanval mag worden genoemd, deze werd opgezet door Dierek van Schijndel. Hij veroverde de bal op eigen helft en begon aan een avontuur richting de achterlijn. Vele WVVZ'ers werden voorbij gelopen alsof ze niet bestonden. Een meter of 50 verder kwam de achterlijn in zicht en was het tijd om de bal voor het doel te slingeren, middels een afgemeten voorzet. Geertjan kwam als een duveltje uit het doosje voor de tegenstander gekropen en raakte de bal kiezelhard, zijn schot zeilde met enorm veel joie de vivre naar de hoek maar helaas was de keeper handje de voorste om de bal langs de goal te tikken.

Deze doelman werd ook liefkozend door het publiek Hortes Botanicus genoemd, naar zijn fleurige keeperspakje. Hij bestiert ook onder de rook van het WVVZ stadion een Oudhollandsche fopjeswinkel "de gebakken poets" - alhier draait u menich mensch eene ferme loer.

Doe je voordeel met deze informatie.

Na de pauze werd de twaalfde man Sebastiano ingebracht, de man van vele goals dit seizoen, ook in deze wedstrijd keer had hij er weer eentje inliggen en bovendien versierde hij een dot van een penalty, deze werd onberispelijk inschoten door Bart Voets, en zette daarmee zijn seizoenstotaal op 1.

Nu werd het akelig stil op de tribunes, de anders zo luidruchtige aanhang hield de kaken stijf op elkaar.

En met alle liefde van de wereld hadden we de kaken nog stijver op elkaar willen brengen maar na nog een kwartiertje druk op de ketel te hebben gezet kwamen we niet verder dan die 2 goals. Hun daarentegen hadden daar minder moeite mee: een penalty naar uitmuntend keeperswerk van Dirk werd door hun dekselse spits de kruising in gejagen, met de 4-2 eindstand als gevolg.

U ziet wel lieve lezertjes dat het verslag niet zo uitbundig is als anders, maar ook uw reporter van dienst heeft de horlepiep staan dansen in de après-ski disco, verslagen hiervan zijn helaas in het feestgedruis verloren gegaan...

Met enige nadrost groet ik u,

John van Beek

Voor mensen die de disco van afgelopen zondag willen herbeleven, een kleine compilatie: