Essche Boys 1
Kampioen
4e klasse

Are you trying to blow my mind?
One way wind, one way w..."

Ow daar zijn jullie weer.. Ja het is voor mij ook weer wennen, zo'n nieuw seizoen.. moment, ik zet even mijn eerste druk grammofoonplaat van Piet Veerman af..

Zo, dan zullen we het eens even over het voetbal gaan hebben, en over het verslag dat hier noodgedwongen bij hoort.

We beschrijven zondag de 12e van september, ofwel de 255ste dag in de Gregoriaanse kalender, maar daar hoef ik jullie trouwe lezers niets wijs over te maken.

Trouwens, voordat ik helemaal los ga moet ik eerst even wat geruchten de kop indrukken.. Mij is ter ore (geen flauwe opmerkingen) gekomen dat de woelmuis op het punt van uitsterven staat. Met name met de Noordse woelmuis zou het alles behalve crescendo gaan.

Na uitvoerig onderzoek kan ik daar volmondig, zoals de Belgen dat zo mooi kunnen zeggen NEEEN!! op antwoorden, de woelmuis is verre van uitgestorven, het is zoals ik al in eerdere verslagen heb verteld alleen een bescheiden diertje dat zich niet zo graag in de publiciteit laat zien...

Maar goed, terug naar het voetbal: ook in ónze zomerstop heeft de transfercarrousel niet stil gestaan. 2 Sterkhouders hebben afscheid genomen van Heren 4 te weten Paul vd Locht en Bas van Helvoort. Zij hebben een carrièreswitch gemaakt door scout te worden, zij zullen vanaf nu op jacht gaan naar de lelijkste talenten om ons elftal te kunnen komen versterken.

Ook Martijn Bergman heeft semi afscheid genomen, hij is nu naast motivator op donderdag ook parttime oproepkracht voor de zondag.

Nu hoor ik jullie denken: ‘hebben onze helden dan wel genoeg spelers?' Nou lieve lezertjes, dat hebben we!

Naast de 2 grootste talenten die Essche Boys de afgelopen jaren heeft voortgebracht (Pools international Dirk "Direk" van Schijndel en Sven "el bombardeo" Rutten) hebben wij ook nog 2 spelers van het derde over kunnen nemen, namelijk de geneven Vorstenbosch, Nick en John.

Nu hoor ik jullie weer denken: "wat kan er mis gaan?"

Nou vriendjes, houd je vast!!

De seizoensopening bracht ons bij vv Tongelre, je kent ze wel, de Holland acht in een gezouten jasje..

Vol goede moed stapten we het natte kunstgrasveld op, de regen viel met bakken uit de hemel, de wind woeide fier tussen het hekwerk door en het bier was zo lauw dat je er een bavianenbips in zou kunnen pocheren, kortom de ideale setting voor een schone voetbalmatch.

Kapitein Rob "Stelea" vd Steen won voor ons de toss, dus die hadden we al mooi (nou ja, mooi?) in de pocket. Dat verder zijn ogen nog gans dichtzaten door het vrijgezellenfeest eerder die ochtend namen wij maar voor lief.

Deze toss was trouwens ook het enige wat we in de pocket zouden gaan krijgen vandaag want zoals het een goed besnorde penis betaamd swaffelde hun aanval door onze defensie alsof het de snuit van Kim Holland was. logisch gevolg was dat Rob al snel het eerste tegendoelpunt van het seizoen moest accepteren...

Ach ja, dan hadden we het maar vast gehad ook..

Deze goal werd gemaakt door de bekende Tongelrese spits B.F. (Brutus Felatio) Dondersteen. Deze gigant stopte niet bij deze treffer, neen hij bleef een vervelende luis in de pels. Met rake schoten en kopballen teisterde hij onze goal. Nu moet hier wel bij gezegd worden dat we bij kopduels met hem geen kans hadden, deze spits had zo'n ontzettend dikke kop dat als híj koppijn had, heel Tongelre zonder moest zitten...

En zeveren dat ie kon! Ge gooide er voor een kwartje in en ge kreegt voor enne gulden praat (€ 0,45 red). En visa verse en weer terug.

Gelukkig daar was het rustsignaal al.

...................
.........................
..................................
...........................................
..................................

Fuuuuuut

Nou daar dan..

In de rust had nieuwbakken coach Mark "der grüber" vd Berk de gedachten om de tweede helft met een 3-2-5 opstelling te spelen, en als dit groot tacticus dat zegt dan doen wij dat!

En nooit zou hij meer gelijk krijgen als deze zondagochtend. de tweede helft ging als de brandweer! Aanvallen volgden elkaar in rap tempo op, alleen kwamen we steeds net dat laatste beetje tekort om te scoren. Tongelre daarentegen had daar zienderogen minder moeite mee, voordat we goed en wel wisten dat we alweer begonnen waren met de tweede helft had Brutus 2 keer gescoord, 3-0, tsja.. de eerste witte zakdoekjes waren al te zien op de tribunes.. Hatsjieehoeee!! Prrrrrwwwwwttttt snif snif, het was ook zo'n vervelend herfstweer..

Om de supporters toch met een goed gevoel huiswaarts te sturen vond onze Braziliaanse parel Sebastiano het nodig om met een fabuleus schot van een meter of 30 de keeper te verschalken, hoppaakkeeeetje de eretreffer! Daarmee konden we toch met een goed gevoel terugkeren in het Witje..

Trots, melancholisch en botertje bronstig

Met sportieve groet,

John van Beek