http://www.vankuringeautos.nl
http://www.autoservicevandezande.nl
mei
24 Jan van den Aker
25 Rogier Meeuwsen
26 Jan Aarts
Giel Rovers
27 Martien Bergman
28 Jeroen van Velthoven
29 René van Kuik
31 Jan van Wanrooij
Jeroen de Bie
juni
01 Marjolein Spooren
02 Mari Rutten
03 Harold Evers
Jan van Gerven
05 Jaap Hazeleger
08 Wim Kuijs

De Spartaantjes

Na een aantal wedstrijden zonder verslag, waaronder een glorieuze 15-1 overwinning op Tivoli, heeft ondergetekende linksback maar weer eens besloten om de pen op te pakken en een schrijfseltje in elkaar te flansen.

Na een week niet voetballen, was het deze zondag weer tijd voor de heren 4 van Essche Boys om een prachtige pot voetbal op de mat te leggen. De zin binnen de selectie was enorm, gezien het feit dat, ondanks dat er twee spelers (Martijn Brands en Bas van Helvoort) beschikbaar waren gesteld aan heren 3, we toch nog met veertien man afreisden naar Eindhoven, waar het zevende elftal van de lokale vv Nieuw Woensel ons van tegenstand moest gaan dienen. De enige twee afwezigen waren de nog geblesseerde Mark vd Berk en JP, die snel naar Keulen was vertrokken, aangezien hij meende dat hij daar een onweersbui had gehoord. Achteraf bleek dat onterecht, want het bleek slechts te gaan om een laag overvliegende straaljager. Maar goed, dat geheel terzijde. Dat uw reporter op dat moment al de Sparta Mars in zijn hoofd had, was nog niets bijzonders, maar later zou toch blijken dat dat wel degelijk een voorteken was.
Voor de wedstrijd bleek een aantal spelers niet helemaal 100% fit. Speler-coach Martijn Bergman besloot echter om alle drie deze spelers in de basis te posteren en ook alle drie in de defensie. Geen slechte keuze, bleek later. De eerste helft werd een heus strategisch steekspel. Nieuw Woensel, had het meeste balbezit, maar de Essche defensie bleek maar weinig problemen te ondervinden van de Eindhovense aanvalsdrift. Rob trad een aantal keer reddend op, maar echt druk had hij het niet. Essche Boys had dan wel het minste balbezit, maar creëerde wel de beste kansen. Er waren zeker drie goede kansen bij, waaronder ook een prachtig uitgespeelde aanval over meerdere schijven, maar helaas gingen alle kansen net naast of net over. Een afstandsschot van John van Beek werd nog maar net gepareerd door de Woenselse doelman. De eerste helft had nog het meeste weg van oudejaarsavond, gezien het grote aantal vuurpijlen. Er werd gerust met de brilstand nog op het bord.
In de tweede helft werden er wat wissels doorgevoerd. Thijs van Schijndel, Koen Peek en Geertjan van Schijndel mochten hun eerste schreden gaan zetten op de maar matig begroeide Eindhovense grasmat. Alsof er niets aan de hand was probeerde men de lijn uit de eerste helft door te zetten. Maar een groot deel van het spelersarsenaal van het vierde had waarschijnlijk de avond van tevoren toch iets te intensief naar Twente - Sparta gekeken. Heren 4 raakte geïntrigeerd door het spel van Sparta aan het begin van de tweede helft en besloot een soortgelijke act op te voeren. Voor degenen die die wedstrijd niet gezien hebben: Sparta kreeg er binnen 5 minuten drie om de oren. Nou, EB04 was in staat dat kunststukje met succes te herhalen. De eerste goal was een intikker. De tweede goal kwam uit een vrije trap, waarbij de muur niet geheel vrijuit ging. Je zou het kunnen vergelijken met vijf tegen elkaar geschoven koelkasten, waarvan de buitenste ineens een walking fridge blijkt te zijn. De derde goal viel uit een kopbal en daarna was de wedstrijd gespeeld. Thijs dacht daar ook zo over en besloot ondanks dat hij er pas twintig minuten in stond, dat het mooi geweest was. Hij torpedeerde zijn tegenstander en kreeg een rode prent onder de neus gedrukt. Hoewel hij zelf van mening was dat hem een rode kaart was aangenaaid vertrok Thijs naar de kleedkamer om zich om te kleden. Hij hees zich echter niet in zijn gewone kloffie, maar in een heus Sparta Piet uniform, dat om wat voor reden dan ook plotseling beschikbaar was en kon nog snel wat handtekeningen uitdelen langs de lijn. Zodoende kon hij ook de 4-0 nog meepikken die in het eindsignaal viel.
Na afloop werden we nog getrakteerd op een luisterspel uit de semi-afgesloten kleedkamer naast ons, waar de coach van Brabantia 5 als een dolle tekeer ging tegen zijn spelers. Maar goed, dat mag hij toch zeker zelf weten, of niet dan, toch, ja toch, juist, dacht ik ook. Hierna werd de reis terug naar Esch gemaakt en onderweg bleef iedereen zich afvragen wie toch die man langs de lijn was met dat zwart pak, die zonnebril en dat strak achterover gekamd haar...

Zaterdag spelen we thuis tegen SBC en dan mag iemand anders weer een verslag schrijven.

 

Auteur: Martijn van Wijk  31-03-2010
Artikel: 837

Vorige pagina