Essche Boys 1
Kampioen
4e klasse

Ik citeer de wekker: "piep piep, piep piep"
Ik stond op....
één been uit bed...
Nog een been uit bed...
..............................................
En nog een been uit bed...
Na een vers ontbijtje snel koers gezet naar ‘t Witje want weer een nieuwe speelronde stond klaar om plaats te vinden...
Na 3 verliesbeurten op rij was het toch echt tijd om weer een keer 3 punten in die spreekwoordelijke pocket te houden. Tegenstander was het elfde van SBC uit Son en Breugel, deze mannen staan fier onderaan met 1 gelijkspel en voor de rest zijn ze elke week 2des geworden, ook zou deze zondag geen uitzondering zijn.
Met een nagenoeg voltallige selectie konden wij 't Witje verlaten, Davey "de lost boy" Smit was weer teruggekeerd en mocht gelijk aantreden in ons keurkorps. Alleen Willem vd Langenberg was er weer niet bij, een cursus ‘hoe laat ik een vochtig windje, zónder dat mijn kledij daar onder lijdt' slokte dit keer al z'n tijd op. Martijn Brands had een weekend rust gekregen gezien de Europese campagne van het vierde weer deze week. Ondergetekende en buurman Geert zijn nog altijd geblesseerd.
Om onze supporters tegemoet te komen lieten we onze wedstrijd synchroon spelen met die van heren 3. Met bussen vol kwamen de supporters aan op sportpark Schuttersheide, een heuse blauw-witte armada nam de ganse boel over. Onder luid applaus en gezang werd de warming up verzorgt.
De wedstrijd stond onder leiding van Geoffery van Swieten, de best besnorde leidsman die de kelder van het amateurvoetbal rijk is.
Meteen werd duidelijk dat SBC zich niet gewillig naar de slachtbank liet leiden. Met solide verdedigen en de linies kort op mekander frustreerde ze ons anders zo flitsend combinatiespel.
Toch kregen we een paar kansjes: een goede voorzet van Davey werd op een testikel na gemist door de inkomende Bas van Helvoort en een vernietigend schot van Thijs Martinus Wilhelmus werd na 5 minuten te hebben voortgerold toch maar opgeraapt door de keeper.
Maar de voorsprong zou er snel aankomen: Sebastiano, die nog gebukt ging onder een laag alcohol waar je roedel kortharige dwergschnauzers mee zou kunnen omleggen, zag de keeper een beetje uit zijn goal staan en lobte met veel jolijt de bal in de goal.
Op het, eveneens, ‘fijne' kunstgrasveld naast ons stond dezelfde stand op het scorebord, een mooie middag voor Essche Boys lonkte...
Maar ondanks dat er op het veld langs ons nog wel werd gescoord, bleef de 0-1 stand aan onze kant tot de rust gehandhaafd. Doordat het zo saai was op het veld besloot de technische staf de wisselspelers de dug-out uit te sturen en het publiek te vermaken.
Martijn van Wijk en Mark vd Berk hielden op soms bizarre wijze de bal samen hoog onder luide aanmoedigingen van de supporters. Nils "el animal" daarentegen speelde met, en showde zijn geslacht aan eenieder die per ongeluk zijn kant op keek, al met al een ontluisterende ervaring vooral voor de kidscorner. Gelukkig zou onze Nils zich herpakken in de tweede helft en laten zien wat je met dit voorwerp allemaal kunt doen, naast plassen...
Geoffrey van Swieten vond het na 45 minuten welletjes geweest en blies zijn fluitje vol met zever.
In de rust werden Mark, Martijn van Wijk en Nils ingebracht voor Davey, JP en Geertjan dit zou ervoor moeten zorgen dat de volle buit mee naar Esch zou gaan.
De tweede helft was al wat beter, we kregen meer kansjes maar hij wilde er maar niet in gaan, dat lag natuurlijk grotendeels aan de ferme wind van voren die we letterlijk kregen. De heren op het veld naast ons hadden er geen problemen mee en liepen snel uit naar een 0-4 voorsprong, die hadden de 3 punten dus al op zak.
In de 79e minuut kwam er een voorzet vanaf rechts, als een duveltje uit een doosje sloop Mark vd Berk behoedzaam richting de eerste paal maar mist de bal, verdraaide zijn knie, verlikte zich in een regendruppel en landde met een luide schreeuw ter aarde, te geblesseerd om verder te gaan moest hij zich laten vervangen, fruitmanden met granaatappels, meelperen en flessen punica kunnen worden afgeleverd op Nergena 20.
In de laatste 10 minuten werd de druk op het Sonse doel verder opgevoerd. Sebastiano probeerde met een stuk of 17 afstandschoten zijn kunstje uit de eerste helft te herhalen dit mislukte echter, hoewel eentje hiervan wel in de buurt van de goal kwam en werd gepareerd door de keeper. Nils "el animal" was er als de kippen bij om de bal het laatste tikje te geven: met de broek op de enkels swaffelde hij het leder tegen de touwen: het publiek werd dol, schreeuwde het uit, vlogen elkaar in de armen, bestegen het hekwerk, gooiden bier en de kidscorner maakte notities...
Met zijn snor in de wind floot Geoffrey van Swieten voor den laatste maal deze wedstrijd, en de punten werden onder het genot van de zoete klanken van sniff 'n the tears over de A2 mee teruggenomen naar de glimlach van Brabant.
Onze geniale prestatie was ook in ons mooie dorpje niet onopgemerkt gebleven: bij de groene brug hadden zich honderden supporters verschanst om een glimp op te vangen van de intocht van de heren 4, kinderen op de nek van hun vader zwaaide getooid met zelfgemaakte hoedjes naar hun helden. Wij waren stomverbaasd en zwaaide enigszins wat ongemakkelijk terug. Een paar supporters hadden zelfs zoveel moeite gedaan om zich helemaal af te laten schminken en deelden diverse snoepjes uit, eentje had zelfs zijn beste tabberd aangetrokken, in één woord indrukwekkend!
Gelukkig, we zijn het winnen nog niet verleerd: hopelijk kunnen we deze lijn doortrekken naar aanstaande zondag waar het achtste van Tivoli op ons wacht, er zijn nog enkele kaartjes te koop, onder andere bij de betere sigarenwinkeltjes en de Spar, dus wacht niet te lang.

 John van Beek