http://www.vankuringeautos.nl
http://www.deslaaphoek.nl
mei
19 Peter Broeders
21 Daan van Kasteren
Wilma Steenbergen
22 Bart van de Loo
24 Jan van den Aker
25 Rogier Meeuwsen
26 Giel Rovers
Jan Aarts
27 Martien Bergman
28 Jeroen van Velthoven
29 René van Kuik
31 Jan van Wanrooij
Jeroen de Bie
juni
01 Marjolein Spooren
02 Mari Rutten

Boem Boem Bailando

Boem Boem Bailando


Zondag 22 november was het eindelijk zover dat na een roerige periode het reserve -vlaggenschip van Essche Boys Heren 2 kon aantreden voor de eerste wedstrijd van de maand november. De laatst gespeelde wedstrijd van Heren 2 was uit tegen Unitas die net zo eindigde al dat die begonnen was. Na deze wedstrijd maakte Corné den Ouden bekend dat hij ging stoppen als leider/trainer, dit besluit veroorzaakte veel onrust bij de spelers onderling, hoe moet het nu verder? De kapitein gaat het reserve-vlaggenschip verlaten. Al snel bleek dat niemand in de selectie een geldig vaarbewijs had, dus moest er op zoek gegaan worden naar een nieuwe schipper die het Essche vlaggenschip weer naar rustig vaarwater kan krijgen.
In menig dorp werd de kermis afgestruind om de trainers carrousel te bekijken op zoek naar een geschikte kandidaat. Er kwamen ook spontane sollicitaties binnen, zoals van M. van Basten en ene C. Adriaanse. De cv's van beide heren waren goed(gecontroleerd door NEFIT dus de heren hebben een warme winter) maar de combinatie van de heren deed ons te veel denken aan het kinderprogramma met die clown en die acrobaat.
Gelukkig hebben we toch een opvolger gevonden in de persoon van Toon Spooren. Afgelopen zondag zou het dan het officiële debuut worden voor Toon, echter zijn ‘oude' liefde het serre-elftal/heren 3 had te weinig man en daarom was Toon genoodzaakt verstek te laten gaan bij de heren van 2. Gelukkig was Ad bereid om de rol van ad-interim leider op zich te nemen. De nieuwe Ad-interim begon de bespreking met de boodschap dat we er kort op moesten zitten vanaf het begin en goed moeten doordekken. Ad-interim had zijn manschappen scherp gekregen en de, op papier eenvoudige, reis naar het Eindhovense RPC kon beginnen.
De boodschap van Ad-interim werd door sommige spelers iets te letterlijk genomen. Bij de stoplichten van het Van der Valk hotel in Eindhoven ging het een en ander iets anders dan gepland. Een heuse kettingbotsing met de spelersauto's onderling. De verklaring van Michel was dat hij was geschrokken van de laagvliegende van der Valk toekan, een beschermde vogelsoort waarbij de doodstraf staat op doden.
Uiteindelijk aangekomen bij RPC in Eindhoven, snel omkleden en daarna aan de serieuze warming-up. Na de warming-up ging Sjoerd op zoek naar een watercloset, in de volksmond weecee, deze bevond zich in de kantine. De nood bij Sjoerd was zo hoog dat hij de kantine binnen rende op zijn voetbal schoenen, bij de tweede stap binnen ging het al mis. Sjoerd maakte een sliding op de poten van een hangtafel en moest deze kamikaze act bekopen met een knie blessure. De hangtafel zal waarschijnlijk langer uit de roulatie zijn. Omdat dit een verslag is van een voetbalwedstrijd komt er nu wat meer sport inhoudelijke informatie: de opstelling vandaag was: Frits in de goal, de verdediging bestond uit Sees, Rolf ©, Jens en Christ; middenveld: Ken, Rob, Luuk en Paulo; voorin mochten Michel en Sjoerd hun kunsten nog eens vertonen.
De bank met ervaring bestond uit Daan, Ad-interim, Danny en Mari Rutten. Laatstgenoemde ging mee om ons te coachen maar had stiekem zijn tas meegenomen en hoopte op enkele speelminuten. Sjoerd maakte de 0-1 en liet zich daarna wisselen vanwege zijn sliding op de hangtafel. Rechts langs ons speelveld lag een hockeyveld waarop enkele potentiële spelersvrouwen voorover gebogen achter een klein balletje holden. In het veld stond voetbal even nummer twee, het hockey op nummer 1.
Alle aanvallen gingen over de rechterkant. Ondergetekende was linksback en kreeg weinig mee van de kippen parade op het naburige veld. Dus werd besloten om een wissel aan te vragen. Toen ondergetekende aan de zijlijn arriveerde begon het tweede part van de hockeywedstrijd tussen het Eindhovense Oranje Zwart dames 2 tegen Geelzwart 2 uit Veghel. Een topper in de reserve hoofdklasse B van het Nederlandse dames hockey. De wedstrijd ging gelijk op maar de thuisploeg kwam op voorsprong door een, in mijn ogen, onterecht toegekende strafcorner. De strafcorner werd formidabel binnen gepusht door de aanvoerder van OZ. Op het naast gelegen veld had Essche boys het betere van het spel, maar de voorsprong uitbreiden lukte niet, maar dit terzijde. Geel zwart 2 uit Veghel ging vol op de aanval spelen want bij verlies zou het gat met Oranje Zwart oplopen tot 5 punten. De scheidsrechter floot op het andere veld voor de rust dus de kleedlokaal werd opgezocht. Ad-interim liet zichzelf in de rust warmlopen om na de rust zijn comeback te maken na een slepende ingescheurde teennagel. Ad-interim had voor vandaag voetbalschoenen met stalen neuzen aangeschaft. Toen de manschappen van Essche Boys 2 en RPC 3 weer op het veld aankwamen was de stand bij de hockeydames 1-2. Geel zwart had de achterstand omgebogen naar een voorsprong. Essche Boys 2 had de eer om voor de tweede helft af te trappen maar dit al weer even terzijde. Al snel lag de gelijkmaker in de goal. Een knappe aanval over rechts werd door de nummer 13 van Oranje Zwart op slinkse wijze binnengemept, een nette tip-in. De wedstrijd verslapte tot het moment dat er vanaf het andere veld, het veld voor de sporters van het gewone volk, een enorm gejuich weerklonk. Het schijnbaar onverwachte was gebeurd, RPC 3 was op gelijke hoogte gekomen met Essche Boys. Danny Mimpen lag te huilen op de grond, dit had Essche Boys niet verdiend. Danny kreeg vervolgens modder in zijn blonde lokken en kon niet meer verder voetballen, hij had ook last van zijn lies maar dat zit tussen de oren. Ondergetekende moest het hockey laten voor wat het was en moest helemaal gedesoriënteerd het voetbal veld in om het tij te keren. Met Christ als linkshalf heeft Essche Boys nog nooit verloren deze feiten gaf heren 2 weer de broodnodige hoop. Het duurde enkele minuten of de 1-2 lag weer in het netje van RPC. Rob schoot een afgeslagen corner op goal, Christ leidde de keeper af met een lichaamsschijnbeweging die daardoor vergat de bal te pakken. De 1-2 eindstand stond op het bord en de 3 punten zitten in de tas. Essche Boys 2 speelde de wedstrijd professioneel uit en nam de antivoetbal spreekkoren van het thuispubliek voor lief, de punten waren vandaag belangrijker. Na het laatste fluitsignaal vlogen de spelers van heren 2 elkaar in de armen en de overwinning werd gevierd alsof het kampioenschap binnen was. De spelers van RPC 3 namen de spelers van Essche Boys 2 op de schouders en werden door de erehaag gedragen tot het kleedlokaal. Zo kan het dus ook! Na het douchen werden de schade aan de auto's nog eens bekeken en koers gezet richting 't Witje om nog wat formulieren te ondertekenen en na te praten over de eerste wedstrijd van de maand november.

Man of the match vandaag was Luuk. Hij heeft de onderscheiding gekregen en donderdag met de clubavond zal u Luuk herkennen aan zijn oranje medaille die hij 24 uur per dag moet dragen. De verslagen zullen vanaf nu op toerbeurt geschreven worden en ik geef de Pen/toetsenbord door aan Luuk. Volgende week spelen we een thuiswedstrijd geen flauw idee tegen wie maar na afloop is er DISCO! En dan zult u volgende week in het verslag wel lezen hoe Luuk de disco heeft meegemaakt en als we geluk hebben misschien ook nog wel iets over de wedstrijd!

 Hoogachtend,
Christ van Schijndel

Auteur: Christ van Schijndel  23-11-2009
Artikel: 787

Vorige pagina