Hattrick
Vaak wordt er door mijn vaste lezersschare de kritiek geleverd dat mijn verslagen een weinig serieus zijn. Dit komt natuurlijk omdat ik me altijd volledig op de wedstrijd concentreer, daardoor kan er her en der een keer een klein stukje klets insluipen. Om dit de kop in te drukken heb ik me deze zondagochtend 90 minuten lang in de dug-out genesteld en getracht een ernstig serieus relaas te maken.
Na 2 verliespartijen op rij moest het roer om, meer passie, meer vernuft, meer werklust en meer beleving werden geëist door de technische staf, en als extraatje mocht Paul ‘Ollie' Olyslagers fluiten, dus psychologisch stonden we al met 7-3 voor. De tegenstander (WVVZ 10) was hier echter niet van onder de indruk en begon de wedstrijd vol vertrouwen, dat was aan de jolige smoeltjes wel te zien. Verdedigend stond het echter als een huis bij de heren 4 met zijne dorstluchtige hoogheid prins Geertjanus de 11e als voorstopper en zijn adjudant Paulus vd Locht erachter. Veurloper Robrecht vd Steen stond als altijd in de goal en de backposities werden ingenomen door de prins van Dommelboarzedurp Martinus "prins woelmuis de 2e" van Wijk en zijn adjudant Jan-Petrus van Honk. Op het middenveld stond het muzikale kwartet van het gevierde vierde bestaande uit troubadour Martius Bergman samen met de minstrelen Bartholomeus Voets (op de harp), Nicolaas van Herpen (minnezanger) en Martinus Brands (meester van het morgenlied, tevens groot poëet).  Het spitsenduo bestond uit de trouvères Sebastiano (op de luit) en Marcus vd Berk (jongleur). Op de bank namen ridders van het volk van alaaf Bastiaan van Helvoort en Thijs Martinus Wilhelmus plaats naast professor Koenrades Peek.  Hofnar Wilhelmus vd Langenberg moest helaas verstek laten gaan wegens een optreden in bistro "de verkrampte rinoceros" in Raamsdonkveer.  Kortom, één feestelijk geheel.  Tijdens de wedstrijd werden er al kleine hints gegeven wat er des middags in gemeenschapshuis "de Es" zou worden bekent gemaakt: Geertjanus boezemde met prinsheerlijke voorzetten de tegenstander angst in, Martinus van Wijk was met steek passjes aan het strooien alsof het pepernoten waren en bij een corner leek wel of er uit de handschoenen van Rob fazantenveren staken.  Maar goed: het scoreverloop.  We kwamen op voorsprong na een mooie solo van onze troubadour hij gaf naast 2 verdedigers ook de keeper het nakijken, dit zou jammer genoeg niet de ruststand zijn: WVVZ werd sterker en de gemaakte gelijkmaker was dan ook niet geheel onterecht.  Na rust moest er meer passie, meer vernuft, meer werklust en meer beleving komen, helaas het ging ook nu weer mis: maar het is niet meer aan het eind van de wedstrijd, nu kan het ook vort eerder.  Ondertussen hadden er enkele wissels plaatsgevonden: Bastiaan, Koenradus en Thijs Martinus Wilhelmus kwamen erin voor Paulus, Bartholomeus en Jan-Petrus. Ondertussen had Gerhardinus vd Bruggen de edele taak van vendelaar overgenomen.  De sfeer werd steeds grimmiger op het veld, de vrolijke noten op ons middenveld bleven niet zo vrolijk als hun naam doet vermoeden, met vliegende tackels waar Materazzi zelfs van zou zeggen: ‘un'arvicola è anche un corno di animale, fie!'* probeerde ze de tegenstander te intimideren, helaas het hielp niks, binnen een ommezien stond het 1-3 voor WVVZ.  Maar gelukkig was dit niet de eindstand, onze Vughtse prins werd binnen de 18 (!) gevloerd en de goal moest na meetwerk van de scheidsrechter een metertje achteruit worden gezet. Achter het leder ging onze harpenist staan en plaatste met een loepzuiver schot de 2-3 eindstand in de analen.  Deze 2 doelpunten zouden echter nog tot in de late uurtjes gevierd worden in oa 't Witje, 't Pumpke, de Es en op de Willibrordusweg alwaar de feestelijke terugkeer van onze Davey plaatsvond. Met hem erbij hopen we de weg naar boven weer in te slaan, want na een loepzuivere hattrick (3 verliesbeurten op rij) is het wel weer mooi geweest.  Alaaf  Johngerius van Beek  * kijk maar op google translate, ik kan geen woord Italiaans Â
Artikel: 784
|


Â