Essche Boys 1
Kampioen
4e klasse

Op de dag van de heilige sint Willibrordus stond voor de heren 4 de krachtmeting met AEK/Geldrop 9 op het program. De angst zat er bij de heren goed in gezien het feit dat er maar 11 voetballers koers hadden gezet richting 't Witje, hier zat ook onze geblesseerde spits Sebastiano bij. Gelukkig was Danny "Dries Roelvink" Mimpen bereid om ons te komen ondersteunen, bedankt nog hiervoor!

 
Het was een kille ochtend, tijdens de warming up sneed de kou door de lange thermo onderbroeken heen, maar desondanks spatte de spelvreugde weer van alle snoetjes af. Nadat het grasveld aldaar niet door de ballotagecommissie was heen gekomen verhuisden we met onze hele supportersschare naar het kunstgrasveld.

 Helaas konden we hun niet de galavoorstelling geven die ze verdienden, slechts een paar oplevingen leukte de eerste helft op: maar geen echte kansjes over en weer. Saaiheidtroef dus. Hoogtepunt was het signaal van de scheidsrechter voor de rust.

 Deze rust werd sterk ingekort omdat onze rechtshalf, Thijs Martinus Wilhelmus, op tijd weer weg moest richting het verre oosten waar hij graag de declassering van de club uit de hoofdstad wilde meemaken.

 Na rust veranderde er niet veel aan de wedstrijd, ter vernoemen valt dat Koen Peek bij een vijandelijke corner de boel opvrolijkte met een windje die zo hard was dat het kunstgras veld een paar cm omhoog kwam, de linksbuiten zijn toupet afdwarrelde en volgens de NASA is de aarde een fractie sneller gaan draaien sedert dit moment.

 De tweede helft was op bovenstaand hoogtepunt na net zo saai als de eerste, zo niet saaier en na 70 minuten kon Uw reporter van dienst het niet meer aanzien: er moest iets veranderen! En met een fluwele pass bracht hij op vakkundige wijze de vijandelijke spits in stelling die dit gegeven paard alles behalve in de bek scheet en de 1-0 op het scorebord plaatste, dit was tevens de eindstand. Als een bronstige parelhoender brulde de spits het uit en alsof hij AEK/Geldrop naar het (A)EK geschoten had. Hij vierde provocerend zijn goal voor het uitvak van onze supporters, die dit beantwoorden met het gooien van stoeltjes, bengaals uurwerk (zonder v) en verschraald bier.

 Uw reporter van dienst heeft hierna de hele weg terug moeten lopen, geboeid achter de auto met het onvermijdelijke boetekleed aan. Bij aankomst in de glimlach van Brabant werd hij kaalgeschoren en met pek en veren door het dorp gejagen, verketterd, gevierendeeld, weer in elkaar gezet, duimschroeven aangemeten, aangedraaid, achter een paard door de pikkers gehaald, gebrandmerkt, op het markveld aan een schandpaal genageld en bewerkt met achtereenvolgens een bullepees, een knoet, een otter, een roede, een zweep, nog een otter, een plak, een pot zilveruitjes, een waldkornbroodje, een volle emmer gepekelde bokking en dit werd afgesloten met een ferm billenkoek, de laatste straf: geroyeerd worden als lid van Essche Boys 4 is gelukkig teruggedraaid na betaling van een extra pitcher.

 Via deze weg wil ik eenieder bedanken voor het boetekleed, het past mooi bij de gordijnen hier, op naar de volgende match waar we (het ‘wijgevoel' van het gevierde vierde) ons kunnen revancheren.

 Hoop ik.

 John van Beek