Essche Boys 1
Kampioen
4e klasse

Na de onthutsende 6-2 nederlaag tegen het 11e van st. Michielsgestel was het tijd om de rug weer te rechten. Tegenstander deze herfstachtige zondagmorgen was RKGSV uit Gerwen, het vijfde welteverstaan.

 
Om uitfluiterij de kop in te drukken werd Maurice aangesteld als scheidsrechter in plaats van Jan, die vanwege zijn achternaam niet geheel onpartijdig kon zijn.

Voor deze wedstrijd waren we bijna op volle oorlogssterkte, alleen Willem vd Langenberg was er nog steeds niet bij, hij is ondertussen wel geslaagd voor zijn cursus origami, proficiat nog! Maar helaas was hij nu geveld door de influenza gorillini bokito oftewel de gorrilagriep.

 Thijs had tussen 2 verhoren door van een roedel uitgeprocedeerde asielzoekers tijd gevonden om nog een helftje mee te voetballen, Geert nam geblesseerd langs de kant de honneurs waar, zijn plek in de selectie werd ingenomen door huurling van het derde: Mark Scheel.

 El galmde 10 bronzen slagen uit de lokale kerktoren en op de maat van Die klanken floot Maurice voor begin van de wedstrijd. Meteen werd het Gerwen duidelijk gemaakt dat er niks te halen viel in Esch. Met snel combinatievoetbal werd hun solide verdediging uiteen gereten. Maar echte kansjes waren er nog niet geweest.

 Het eerste schot op goal was een prachtige vrije trap met veel gevoel geschoten door Sebastiaan, deze werd ternauwernood door de keeper tot corner verwerkt. Hierna was de beer los, gelukkig werd met behulp van de emoe van Bart Vugs deze weer terug in zijn kooi gelokt, niemand is gewond geraakt en de wedstrijd kon gewoon worden uitgespeeld.

 Bij het volgende wapenfeit was het dan wel raak: JP, die 2 weken geleden nog een schitterende eigen goal had gemaakt, kreeg het leder nu tussen de goede palen. De bal werd van rechts voorgegeven, Thijs en JP gingen voor de bal maar laatstgenoemde jaagde deze met veel gevoel al zwaffelend met een halflauwe tampeloerus tegen de touwen, het massaal toegestroomde publiek ging helemaal los, het evenementenbier ging metershoog de lucht in.

 Jammer genoeg zouden we niet met een voorsprong gaan rusten: tijdens een spaarzame uitbraak van RKGSV bracht die dekselse linksbuiten de bal voor, deze werd echter door alles en iedereen gemist en belande plots in de rechterbovenhoek. Een halve kans, een goal, beter gemiddelde kun je niet hebben. Het publiek was ondertussen (woel)muisstil geworden, je kon een viltje horen vallen.

 In de rust werd er door de wijze heren besloten enkele wissels toe te passen: Nils "El Animal" van Herpen werd geslachtofferd ten faveure van laatkomer Koen Peek alias ‘de slager van de hofstad', ook werden de beide marken ingewisseld, niet voor euro's maar voor doelpuntenmaker JP en Paul vd Locht.

 Net als in de eerste helft kwamen we ook nu niet echt in de verdrukking, met soepel aanvalspel over de flanken deelden we weer wat speldenprikjes uit, maar voor de verdiende goal moesten we wachten tot de 57e minuut: de bal kwam bij Sinteraarts, deze nam de bal een stukje mee en schoot van een meter of 25 loeihard in de hoek, volstrekt onhoudbaar voor de Gerwense keeper drs. Joop "de zultkoning" van Deuteringen.

 Gedurende de tweede helft vond er een Spaanstalige wissel plaats "el animal" kwam weer terug het veld in voor "il tigre picante" vaste lezers weten dat het hier om GJ van Schijndel gaat. De tegenstander keek weer angstig uit zijn ogen toen ie de witte manen van Nils aan zag komen, die bloeddoorlopen ogen, schuim om zijn mond, stoom uit zijn oren. Hij smeekte hem om rustig aan te doen, maar zoals altijd kent "el animal" geen genade, niemand ontsnapt aan zijn vliegende tackles. De graspollen vlogen om de oren van de supporters die te dicht op het veld stonden, maar alles binnen de regels die het KNVB boekje bevat, dat wel.

 In de 78e minuut werd eindelijk bekend wie van de tegenstanders de hoofdprijs had gewonnen bij het quatroroulette spel dat sedert afgelopen zondag in het leven is geroepen: voor de leken even een korte uitleg: in een van de bekers thee van de tegenstander word een sterk laxerend middel gedaan, en dan maar afwachten wie er in de tweede helft zijn box volschijt. Eerdere pogingen met oa viagra, wortelzaad en een aambeeld waren om uiteenlopende redenen minder succesvol.

 Affijn ik dwaal af: met het vallen van de blaadjes leek ook de energie uit de benen te stromen. In de laatste minuten werd het nog even flink billenknijpen (de winnaar van het roulettespel incluis) een voorzet werd door weer die dekselse linksbuiten richting de kruising gekopt. Met een uiterste krachtinspanning tikte Rob de bal op de lat. Daarna ging alles in slowmotion: er heerste een doodse stilte, je kon alleen het geluid van een tjilpende krekel horen in de verte. De bal stuiterde terug het veld in voor de doellijn, terug de lat op, en rolde door langs de linkerpaal af, aldaar werd hij teruggekopt door de huismol van Essche Boys: Monfer en via de hoekvlag en het sponsorbord van ‘t lamme handje veilig in de handen van Rob.

 Door de adrenaline die hierbij vrij kwam leek het even of hij ook leed aan de Gorillagriep, zo bulderde hij over het veld heen. Het hielp wel: iedereen was weer wakker en de overwinning werd over de eindstreep getrokken.

 Tussen het publiek waren ook scouts van het eerste aan het kijken, deze namen ons strijdplan over voor de wedstrijd later die middag, en ook toen werd het 2-1, na-apers, maar voor 3 bladen bier praten we nergens meer over.

 John van Beek