Essche Boys 1
Kampioen
4e klasse

Wedstrijdverslag: Were Di V vs. Essche Boys III

“Rambo en twee geleende gladiatoren laten het serre-elftal swingen”

Donderdagavond rond de klok van 21:00u bereikte de afgetrainde selectie van de heren III een nieuwsbericht dat zijn weerga niet kende: twee ‘Russell Crowe-klonen’ zouden tot de eerste 15 spelers voor zondag worden toegevoegd. Geertjan, de marsupilami, van Schijndel en Erwin, the Iceman, van de Sande werden dan ook met tromgeroffel en een vers bakkie pluah onthaald. De intense-positieve en op-een-zege-gebrande-instelling van de donderdagavond werd dan ook met frisse moed meegenomen in de auto richting Tilburg.

Succes-trainer John, de kitter, van de Loo had weer ’n prachtteam op het veld weten te zetten, al wisten de spelers dat nog niet tijdens de warmloopsessie. Alle 15 wilden nog op één of andere manier de trainer van gedachten laten veranderen, tegen beter weten in natuurlijk. De opstelling was als volgt 1 – 3 – 5 (in de M-vorm van ’n welbekend voedselketen uit Amerika) – 2.

  John Vorstenbosch   Laurens van der Leij ( C )

  Erwin van de Sande   Roy van Pinxteren
Bart van der Lee   Jeroen de Bie   Teun Peijnenburg

  Toon Spooren     Mark Scheel
     Maurice Kessels

     Dennis Vorstenbosch

Trainer: John van de Loo
Bank: Giacomo van Aalst, Mathieu van de Steen, Geertjan van Schijndel en Hent Schouwenaars.

De warming up bleek ’n goede afspiegel van de wedstrijd die zich, de 90 opvolgende minuten, af zou spelen. De basis-elf sprintte er, zoals in de jonge jaren, flink op los. De reserves namen, onder het genot van enig rek- en strekoefening, de afgelopen avond nog even door. Anderen moesten de overtollig vergaarde kilo’s van diezelfde avond ervoor, nog lossen. En Sjakie schoot op zijn onnavolgbare wijze keeper Dennis Vorstenbosch in. Vooral deze keeper kon het ingestudeerde schotensalvo van Sjakie niet volgen, hetgeen gelukkig voor het serre-elftal geen invloed had op de wedstrijd.

Dan de wedstrijd:
De billetjes van aanvoerder Lau waren weer ingevet, de krullen van De Bie krulden weer als van ouds voorwaarts en Maus had de buitenkanten van z’n kicksen gesmeerd; het fluitsignaal was het logische gevolg.

De eerste 20 minuten was het ’n genot om te kijken, als men zich kon bestempelen als neutrale toeschouwer of fanatiek supporter van de Essche gladiatoren. Als liep op rolletjes, Pinky en De Bie verdeelden de ballen op de as van het veld en met twee balvaste spitsen was het ook voor de verdediging ’n genot om vooruit te kunnen voetballen. Echter, 1 onoplettendheid, 1 bal over de middellijn, het resultaat: 1-0 voor ’n mager (voetbal-technisch-gezien dan) Were Di V. Maar, zoals het serre-elftal bekend staat, “actie-reactie”, dat is waar het team al weken lang op traint.
Het serre-elftal werd nog even verward, men aanschouwde een overstap zoals alleen mister 1001 die kan maken, gemaakt door ’n van de Sande. Alleen de hoofdrolspelers weten tot op de dag van vandaag wie er aan de basis van deze wonderschone actie stond. Wordt vervolgd.

Een nieuwe aanval van de thuisploeg werd perfect in de kiem gesmoord door Tic-Tac. Bij de eigen cornervlag was het Maus die op Braziliaanse wijze de bal richting Dhr. De Bie lepelde, deze robust Duitse Spielmacher liep een meter of 18,3 met de bal om vervolgens de snelle Iceman de diepte in de sturen. Deze passeerde op dezelfde wijze als zijn bijnaam de jonge keeper van de opponent: 1-1!!!
Vervolgens werd onze balvaste aanvoerder richting de achterlijn van Were Di gestuurd, hij kon de bal in ’n laatste ultieme poging nog net voor de lijn terughakken, het hoogst haalbare was eruit gehaald. Het noodlot sloeg echter toe, ’n denkbeeldig mes werd als in de achillespees van Achilles, in de hamstring van onze Captain geplaatst, een wissel en strompelende aftocht was zijn deel. Hent viel in en de Maus werd doorgeschoven naar de spitspositie. De 1-1 was geen terechte ruststand, maar het was wel de stand waarmee de thee genuttigd werd.

In de rust werden er 2 wissels toegepast: Mathieu, die de warming-up iets te letterlijk nam door louter warme thee te consumeren, kwam erin voor John Vorstenbosch en de tweede geleende gladiator, Geertjan verving Toon. Iedereen had zijn/haar batterij weer opgeladen; de tweede helft kon beginnen.

Het begin van het tweede bedrijf was ’n herhaling van de start in de eerste helft. Het team gedroeg zich volwassen in ’n zeurderig klimaat, en zette gestaag de opmars richting het doel van Were Di voort. Een x aantal corners werden op wonderbaarlijke wijze om zeep geholpen door ondergetekende. Hetgeen resulteerde in directe doelpogingen vanuit corners van Pinky, die meer gevaar bezorgde bij de keeper dan de kopballen van Dhr. Scheel. ’n Goed concept, waar uiteraard tot in den treuren op getraind was.

In minuut 72 kreeg Mathieu de bal in de voeten geplaatst en begon aan z’n beruchte eens-per-wedstrijd-opmars richting het 16-meter gebied van Were Di, maar werd tussen de 16-meter- en de 5-meter-lijn gevloerd. Een terechte penalty werd gegeven en door Sjakie alias Rambo niet geheel vijlloos ingeschoten. De welverdiende 2-1 stond op het scorebord.

Door excellent verdedigingswerk van Teun (cijfer: 9,5) bleef Esch overeind tegen ’n licht drukkend Were Di. Bart van der Lee stuurde in de laatste 5 minuten Erwin nog ’n keer prachtig diep, die een dito voorzet afleverde, waarop de Maus enkel zijn befaamde hak-schot hoefde te combineren van ’n kopbal. De bal plofte overheerlijk in het doel. Eindelijk was de beslissing daar en was het zeker dat 3 welverdiende punten naar Esch mee terug gingen.

Na een warme douche en ’n korte rit bleek de verrassing van de middag in de kantine aanwezig te zijn: onze trouwe kantine toeschouwers waren reeds aanwezig! Na ’n mooie hereniging met tweede elftal in de serre beloofde het weer een standaard maar geweldige middag te worden. Deze middag werd om 16.14u nog opgeleukt door de gelijkmaker van het eerste elftal, waarvoor dank!

Volgende week Jong Brabant thuis, scheidsrechter Patty staat gereed!