Essche Boys 1
Kampioen
4e klasse

Er zaten twee nieuwe gezichten bij de selectie van de veteranen afgelopen zaterdag. Nou ja nieuwe gezichten, dat is ook niet helemaal waar. Vanwege een blessuregolf had Jozef deze keer Gerard van de Loo en William van Beek opgeroepen. Gerard, eigenlijk al veteraan in ruste, begon de wedstrijd op zijn vertrouwde plek rechts achterin. En William begon op de bank waar hij naar eigen zeggen net zo veel plezier heeft als op het veld. Tegenstander deze keer waren de Spoordonkse Boys. Vorig jaar leden we tegen dit goed voetballende team één van onze weinige nederlagen. En ook deze keer zag het er in de beginfase niet best uit voor Essche Boys. Spoordonk had een veldoverwicht, vooral omdat de club van blauw en wit de bal niet goed in de ploeg kon houden. Hun beste kans was een schot rakelings over de kruising van André van Gerven, hun beste speler. Hoogtepunt van de eerste helft was echter een actie van Gerard. Doelman René kreeg een terugspeelbal te verwerken en wilde de bal direct doorspelen op de vrijstaande Gerard. De bedoeling was om dat over de grond te doen maar op de één of andere manier zat er een rare stuiter in en kreeg Gerard de bal op zijn hoofd waarna deze over de zijlijn rolde. Het zag er kolderiek uit en langs de kant van het veld rolden de mensen over de grond van het lachen. Maar verder geen kwaad woord over Gerard die het prima deed aan de rechterkant.

Na rust leek het er aanvankelijk op dat Spoordonk zou doordrukken. Dat kwam vooral door het inbrengen van een nieuwe sterke spits die zo gedreven was dat hij zichzelf een paar keer lanceerde vanuit stilstand. William P. moest alle zeilen bijzetten om hem af te stoppen. Maar even later was het de spits die zichzelf uitschakelde door zijn eigen voetbalschoen aan diggelen te spelen. Met één schoen kon hij niet verder en dus liet hij zich wisselen. Wij haalden opgelucht adem. En toen opeens leek het wel alsof alles aan de zijde van blauw en wit lukte. Hoe dat kan, is moeilijk te verklaren maar het ging plotseling lopen als een trein. Misschien zijn het wel de trainingen van Henk Groenendaal die er elke donderdag weer voor zorgt dat de conditie op peil blijft. Een minuut of tien na rust kwam Willem aan de linkerkant in balbezit waarna hij de achterlijn haalde en aflegde op Dave die (niet voor het eerst dit seizoen) op de goede plek stond en de 1 - 0 binnenschoof. Daarna kwam William van Beek in het veld en die liet gelijk van zich spreken door Willem aan te spelen die de keeper passeerde en 2 - 0 liet noteren. Bij het derde doelpunt kon een Spoordonk verdediger niet op de been blijven nadat William zijn lichaam slim had gebruikt. Met een mooi lobje tikte de heer van Beek vervolgens de 3 - 0 binnen. Het mooiste doelpunt was denk ik de vierde. Na drie keer raken was de bal bij Kees die vanaf de rechterkant alleen op het doel af kon gaan. Met een lage schuiver werd de keeper voor de vierde keer gepasseerd. Daarna kreeg Dave de kans op 5 - 0. Voor een leeg doel mikte hij de bal echter over maar dat kwam volgens hem omdat de voorzet van Willem niet al te best was. Maar de vijfde treffer kwam er alsnog. Dave ontdeed zich binnen de zestien van zijn graaiende tegenstander maar kwam daarna alsnog ten val waarna de bal op de stip werd gelegd. Even leek het erop dat Toon Spooren de penalty opeiste maar dat bleek een grapje te zijn. Het was William van B die vanaf elfmeter de 5 - 0 eindstand op het scorebord zette.

Volgende week spelen we opnieuw om 16.00 uur thuis. Taxandria is dan de tegenstander.