http://www.vankuringeautos.nl
Banner
mei
19 Peter Broeders
21 Daan van Kasteren
Wilma Steenbergen
22 Bart van de Loo
24 Jan van den Aker
25 Rogier Meeuwsen
26 Giel Rovers
Jan Aarts
27 Martien Bergman
28 Jeroen van Velthoven
29 René van Kuik
31 Jan van Wanrooij
Jeroen de Bie
juni
01 Marjolein Spooren
02 Mari Rutten

"La batalla del Campo de Malí"

Wat gebeurd hier nu zie ik jullie met een ferme frons in het voorhoofd denken, de helden van 3 hebben verloren en dan toch een verslag? Jazeker lieve lezeraartjes, afgelopen zondag ben ik getuige geweest van een ploeg die kon knokken, die kon werken en die kon verliezen, maar dat terzijde. Ik heb zo'n goed geoliede vechtmachine gezien dat ik om het te eren in mijn ivoren toetsenbord ben geklommen.


Coach Mark had de ganse week zitten studeren op de tactiek die Maliskamp 5 zou moeten bestrijden. Tot in de late uurtjes zat hij in zijn ondergronds commandocentrum op de Nergena te turen naar de poppetjes op het slagveld, dan schoof hij met een tijgerende Koenrades Peek naar linksvoor, en daarna met sluipschutter GJ van Schijndel weer terug naar stopperspil.

Op donderdagavond kwam het eureka moment: Eureka! Met de handen in de zij dansend de horlepiep schreef hij in het kleine geheime boekje zijn bevindingen.

Maliskamp 5, even tussen neus en een vochtige prei door, stond (en staat) stijf bovenaan in onze competitie met alleen nog maar winstpartijen het zou een hels karwei worden voor de mannen.

In de kleedkamer ging de immer goedgeluimde Mark op zijn voetstuk staan, met in zijn rechterhand een sip kijkende andijviestronk en met de wijsvinger van zijn linkerhand fier in de lucht. Aandachtig zaten de manschappen te luisteren.

Het evangelie die Marcus bracht klonk alsof er een horde engelen met hun tedere gezang de hemel open braken en er verblindend mooie zonnestralen doorheen kwamen, iedereen zette ook gelijk zijn zonnebril op. Wat een ingenieus plan! Spitsvondigheid gekoppeld aan remsporen, alles zat erin.

De wedstrijd begon.

Er ontspon zich een ware slag waar een gemiddeld potje bokkennollen bij verbleekte. Elke speler stuk voor stuk gaf alles wat hij in zich had, er werd bombastisch met krachten gesmeten, Maliskamp werd duidelijk gemaakt dat ze deze wedstrijd niet zomaar gingen winnen.

De lappenmand was ook 90 minuten lang in rep en roer, er werden flauwe woordspelingen net zo gemakkelijk afgewisseld met serieuze aansporingen. Maar vaak waren deze niet nodig zo goed stond het.

De heren langs de kant hadden de lastige taak om een speler uit te kiezen die de prestigieuze Willem van de Week kon gaan ontvangen, eigenlijk verdienden ze er allemaal een. Een telefoontje naar Willem-van-de-Week-zagerij "de fragiele beuk" vertelde ons dat dit helaas niet mogelijk was, er was maar één Willem van de Week, en zo hoort het eigenlijk ook.

Wie moest hem krijgen? Allemaal konden hem zo meenemen:

De Coach voor zijn tactische wereldplan?

Rob voor de puike reddingen?

Mark V. en Jens voor het wederom waterdicht houden van de verdediging?

Martijn van W., K. Peek, Nils voor het beestachtig perfect invullen van de backposities?

Stagespeler Teun, Geertjan, Martijn B., Dennis, Guno voor al hun kilometers op het middenveld?

John V., Nick, Davey voor het buffelen in de spits?

Of misschien de lappenmand voor hun ‘Joi de Vivre': Mark S., Steven en ondergetekende?

Neen.

Na een korte vergadering waren de wijze mensen het erover eens dat Dirk "Dierek" van Schijndel de enige echte ‘Capo di Tutti Capi' was, koning van het derde voor een week, held van het ganse supportersschare, kortom de onvervalste Willem van de Week. Hulde!

Uiteindelijk mocht het harde strijden voor elke meter, het vechten voor elke graspol, het knokken voor iedere molshoop niet baten, Maliskamp scoorde toch, een enigszins dubieus doelpunt maar de scheids telde hem. Even leken we toch te krijgen waar we recht op hadden maar de keeper stond (toevallig) op de juiste plaats na een verwoestend schot van Nick.

Dat het nog 2-0 werd was alleen voor de statistieken, wij wisten wat we gezien hadden. We hoorden na het laatste fluitsignaal van de heren van Maliskamp dat ze dit seizoen nog geen een keer zo het onderste uit de kan hebben moeten halen om een wedstrijd te winnen als tegen ons, een groter compliment kun je niet krijgen...  

Mannen met welgemeende trots en fier als een langharige dwergschnauzer met 7 staarten typ ik deze laatste zin, op naar volgende zondag!



John van Beek

Lappenmand BV

 

  31-10-2011
Artikel: 1035

Vorige pagina