Essche Boys 1
Kampioen
4e klasse

Een belangrijke kwestie bij elke uitwedstrijd dit seizoen is hoeveel spelers we op de been kunnen brengen. Donderdagavond had Jozef er krap elf die uit bij BOC om half vier aan de aftrap zouden kunnen staan. Daarom had hij geregeld dat de wedstrijd wat later kon beginnen zodat een aantal anderen (die met de jeugd op pad moesten) zouden kunnen aanschuiven. Inmiddels hadden we zelf in de kantine donderdagavond Ben al gevraagd om mee te doen. Even voor de rekensom: dat zou betekenen dat we met 12 man aan de aftrap zouden kunnen verschijnen. Maar het was nog niet klaar. Antoine moest zich met een liesblessure afmelden en ook Silvio wilde liever niet meedoen in verband met rugklachten (dacht ik). Twaalf min twee is tien. Dus één te weinig. Daarom werd Willem gebeld door Jozef: tien plus één is elf dus dan moest het precies kloppen. Maar inmiddels had Henri ook iemand anders geregeld om te rijden bij de jeugd dus zou het elf plus één is twaalf moeten zijn. Kunt u het nog volgen? Het gekke is dat er geen twaalf maar dertien spelers waren toen we uiteindelijk rond kwart voor vier begonnen. Iets aan de rekensom klopt dus niet, maar wat? Maar wat maakt het uit, hoe meer spelers hoe beter moeten we maar denken. Zeker bij de blessuregevoelige veteranen.

We hadden al gezien dat BOC niet op z'n sterkst was. Ze misten in ieder geval de twee Hepies (Eric & Erik), spelverdeler Barry Schelle en ook Ben Hoek was niet van de partij. Verder deden Frank van Oers en Cientje van der Meijden niet mee maar volgens wel ingelichte bronnen zijn zij gestopt. Essche Boys kwam verdedigend nauwelijks in de problemen maar speelde op het middenveld en voorin iets te slordig waardoor we de bal vaak te snel weer kwijt waren. Maar laat ik positief blijven, want dat moet van Jan Aarts. Na een minuut of twintig kwamen we aan de leiding. Na een goede actie van kersverse papa Martijn kwam de bal bij Ben die vanaf links een actie inzette en een voorzet afleverde. En daar stond Dave die verder ging met waar hij vorige week aan begonnen was: scoren (0 - 1). BOC kreeg aan de andere kant twee kansen. Eén keer klapte de buitenspelval niet goed dicht maar de Boxtelse spits die vrij voor René kwam schoot gelukkig naast. Even later verloor ik mijn tegenstander uit het oog bij een vrije trap. Gelukkig kopte hij over. Op slag van rust liet René zien hoe je als keeper uit moet komen bij een hoge bal. Hij schreeuwde keihard "los", stompte de bal weg en nam bij die actie een paar honderd kilo aan BOC-spitsen mee. Toen de stofwolken opgetrokken waren kon iedereen gelukkig kon weer opstaan.
Inmiddels was het rust en waren Toon Spooren en William P. erbij gekomen. Dertien plus twee is vijftien. Wim Kuijs (die al als reserve langs de kant stond) bood vrijwillig aan om de hele wedstrijd langs de kant te blijven. Hij ging douchen. Wat een opofferingsgezindheid!! Ook Silvio ging douchen. Silvio? Maar die deed vanwege een blessure toch helemaal niet mee? Dat klopt maar hij had wel zijn douchespullen meegenomen. Dan hoefde hij thuis niet meer te douchen en kon hij gelijk door naar PSV. Slim bedacht. Na rust ging Eric van Weert het bij BOC toch maar proberen. Er ging heel wat dreiging van hem uit. Na een voorzet vanaf links kopte hij prima in en leek de bal er in te gaan. Maar gelukkig hebben wij René die al het hele seizoen in topvorm verkeert. Met een geweldige reactie tikte hij de bal uit de kruising. De gemeente Boxtel zal maandag een paar kruiwagens zand nodig hebben om het gat in het doelgebied te dichten. Ondertussen hadden wij de wedstrijd al lang op slot kunnen gooien. De ijverige Willem bleef maar op doel schieten maar zijn schotjes waren steeds niet goed genoeg. Pas zijn tiende poging ging er in. Een lage schuiver verdween in de verre hoek (0 - 2). Bij BOC werd toen Takkie er in gebracht. Hij gaf direct een voorzet die er na veel gefrommel in ging. En zo stond het 1 - 2. Maar gelukkig duurde het niet snel of de marge was weer twee. Kees passeerde in zijn eentje een man of vier en gaf Dave de mogelijkheid om zijn tweede van de dag binnen te schieten. Daarmee was het 1 - 3 en dat was tevens de eindstand.

Volgende week is er geen wedstrijd want dan zijn we vrij.