Essche Boys 1
Kampioen
4e klasse

In de aanloop naar de uitwedstrijd tegen ODC leken er wat problemen te zijn. Afgelopen donderdag had Jozef nog maar acht spelers. Hij had Ad Wolfs van het vierde al gepolst maar na de clash op de training op diezelfde donderdag (Ad en ik botsten met de koppen tegen elkaar waardoor Ad nu zowel op clown Bassie als op Rocky Balboa lijkt) was dat ook van de baan. Maar uiteindelijk viel het met de personele problemen reuze mee. Met Alex als elfde man en in de wetenschap dat Henri en William P in de rust zouden aansluiten, konden we vol vertrouwen de strijd aan gaan met de tricolores. De laatste keer dat we tegen ze hadden gespeeld (op het kunstgras) hadden we geflatteerd (4 of 5 - 1 geloof ik) maar verdiend verloren. Toen waren de rood-wit-blauwen erg scherp en zetten ze ons voortdurend onder druk als wij in balbezit waren. Daar was deze keer geen sprake van. Het woord dat na afloop werd gebruikt om het spel van de ODC-veteranen te typeren was "tam". Aan de andere kant was bij ons de organisatie nu veel beter dan in die bewuste wedstrijd. Al na een paar minuten kwam Essche Boys op voorsprong. Aan de linkerkant, in de buurt van de zijlijn dacht iedereen dat Silvio (goed geschreven Mari) een voorzet in gedachten had. Deze bal bereikte geen medespeler maar vloog wel in de rechterbovenhoek. ODC-invaller keeper Walter van der Linden stond als aan de grond genageld. Niet iedereen geloofde Silvio toen hij naderhand meldde dat deze bal echt zo bedoeld was. ODC deed daarna wat pogingen om weer langszij te komen. Twee keer was Jos van Weert (niet te verwarren met zijn zingende naamgenoot van de BOC-veteranen) met een kopbal gevaarlijk maar even zoveel keren toonde de in topvorm verkerende René van Kuik (ook goed gespeld Mari) zijn klasse door de beide inzetten tot hoekschop te verwerken. Antoine kreeg voor rust nog de kans om de 0 - 2 op het scorebord te zetten maar op zijn weg naar het doel was hij zo moe dat hij halverwege maar stopte om te schieten daar waar doorlopen een betere optie was geweest.

Na rust kwamen William P en Henri erbij. Opvallend was dat we het de hele wedstrijd voetballend eigenlijk best goed deden. Dat was (zonder anderen tekort te doen) voor een groot deel te danken aan Kees, ons Dreh- und Angelpunkt op het middenveld. Na een ODC-aanval was het René die voor een snelle voortzetting zorgde door de bal naar de sterk spelende Marty te gooien. Deze zette de turboboost aan en snelde langs de net ingevallen (volgens Appie van ODC bijna 70-jarige) Hans van Schijndel. Vervolgens werd de bal teruggelegd op Corné die koeltjes de 0 - 2 binnenschoof. Het was helemaal gedaan met ODC toen Wim Kuijs (met ij, bijna goed Mari) even later de 0 - 3 binnenschoot op aangeven van Henri. In de slotfase kreeg ODC nog een terechte penalty nadat Marty (nauwelijks zichtbaar) een bal van Mari Pijnenburg op zijn hand kreeg. Ben Welwaarts en de goed fluitende Arjan van Bokhoven hadden dat juist gezien. Mari mocht vanaf elf meter de eretreffer binnenschieten: 1 - 3.

Deze overwinning geeft vertrouwen voor de komende wedstrijden. A.s. zaterdag is Zwaluw VFC (16.00 uur thuis) de volgende tegenstander. Bij de ODC-veteranen duurt de crisis voort zoals te lezen is in het alleraardigste verslag van Mari, mijn ODC-collega (zie link).
http://www.odcvoetbal.nl/2011-2012/veteranen/Veteranen/news/499/56/Rollator-voetbal/d,verslagen/