De eerste drie punten zijn binnen
Na een gelijkspel tegen De Bocht vorige week, stond gisteren de eerste thuiswedstrijd op het programma. Tegenstander was Nemelaer. Onze Nemelaer-kenner (en tevens bestuurslid) René Peijnenburg had ons gewaarschuwd. Ze zouden een nieuw en veel beter team hebben dan we tot nu toe gewend waren. Maar het mooiste was nog dat René er zelf niet bij kon zijn. Of mocht hij niet van het Nemelaer-bestuur? Ondanks de vele afmeldingen was Jozef er toch nog in geslaagd om twaalf man op de been te krijgen. We zagen inderdaad wat nieuwe gezichten bij de ploeg uit Haaren. En ze gingen inderdaad voortvarend van start. Ze combineerden vlot en kregen daar ook misschien wel iets te veel ruimte voor. Maar het eerste doelpunt viel aan de andere kant. Gerrit ging er aan de linkerkant vandoor. Hij zag Corné voor het doel komen maar zijn voorzet bereikte niet Corné maar wel een Haarense verdediger die de bal knap achter zijn eigen keeper schoot: 1 - 0. Voor Nemelaer was dat het sein om er nog maar een schepje bovenop te doen. Ondanks een veldoverwicht leidde dat niet tot grote kansen. Behalve dan een minuut of tien voor rust toen ze een corner kregen die door een speler knap in één keer achter de kansloze René werd getrapt: 1 - 1.
In de rust werd er op gehamerd om korter te dekken en bij balverovering zo snel mogelijk Kees aan te spelen. En het moet gezegd worden dat dat heel aardig lukte. Nemelaer kwam er eigenlijk niet meer aan te pas ook al had Toon aan de linkerkant zijn handen vol aan de altijd gevaarlijke Luc. En moest René een keer gestrekt naar de hoek bij een kopbal. Knappe redding René, de onderhoudsploeg heeft deze week weer wat werk te verrichten bij het voorste doel op het laag veld. Wij kregen aan de andere kant diverse goed kansen maar steeds was de laatste pass net niet goed of had de man die de kans kreeg het vizier niet helemaal op scherp staan. Bij Ton was dat laatste zelfs letterlijk het geval. Uiteindelijk kwam de winnende treffer er toch. En die kwam op naam van de man in vorm van de laatste weken en dat is Ad. Gelukkig gebeurde het vlak voordat het in zijn bovenbeen schoot want anders had hij dat doelpunt waarschijnlijk niet meer kunnen maken. Ik geloof dat het Kees was die Ad in stelling bracht. Ad stond zo ongeveer op de zestien en leverde een schot af waarvan iedereen dacht dat het een makkelijke prooi voor de keeper zou zijn. Maar niets was minder waar. Er zat zoveel effect aan die bal dat de keeper er zich totaal op verkeek. En zo stonden we met 2 - 1 voor. De voorsprong kwam niet meer in gevaar en met een goed gevoel konden we het zonnige terras opzoeken. Naast de gebruikelijke dingen konden we daar dit keer ook van de worstjes van William en het mooie maaiwerk van Jozef genieten. Volgende week spelen we uit tegen ODC. De tricolores zitten in een vormcrisis na een gelijkspel en een nederlaag. Om er al vast in te komen raad ik mijn medespelers aan om hun wedstrijdverslag van gisteren te lezen.
Artikel: 1005
|


 